Θεωρητικά

Οι εξελίξεις στον τομέα της εκπαιδευτικής τεχνολογίας και η όλο και μεγαλύτερη «εισαγωγή» της στο χώρο της εκπαίδευσης, με όποια μορφή και διαδικασία γίνεται αυτή, βοηθιέται, αλλά συγχρόνως και ανατροφοδοτεί μια όλο και μεγαλύτερη διάθεση του εκπαιδευτικού κόσμου να την ενσωματώσει στην καθημερινή του πρακτική.

Οι εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα, όπως άλλωστε και σε όλους τους τομείς της τεχνολογίας είναι ραγδαίες, κάτι που εκτός από τα αδιαμφισβήτητα οφέλη, έχει και κινδύνους. Ο σοβαρότερος κίνδυνος, κατά την άποψή μας είναι να γίνει η τεχνολογία αυτοσκοπός, το μέσο να μετατραπεί σε αντικείμενο της εκπαίδευσης.

Όπως είναι φυσικό, όταν ένα καινοτόμο μέσο, με τόσο μεγάλη ελκυστικότητα, λόγω της φιλικότητας στον χρήστη, των μεγάλων δυνατοτήτων και φυσικά των συνεχών νέων διαστάσεων που προσφέρει εισάγεται σε μια, κακά τα ψέματα, «σφιχτή» όσον αφορά τις διαδικασίες, τις στάσεις και τα πλαίσια μέσα στα οποία εργάζεται κοινότητα τίθεται ένα κυρίαρχο ζητούμενο:

Να γίνει δυνατό, από τη μια η εκπαιδευτική τεχνολογία να μπορέσει να υποστηρίξει στο μέγιστο βαθμό και χωρίς αποκλεισμούς, όλα τα παιδιά στη μαθησιακή τους πορεία και συγχρόνως αυτό να γίνεται με συνέπεια προς τις επιστημονικές αντιλήψεις όσον αφορά τη μάθηση και γενικότερα την αγωγή.